"Dí tae nó tae?" - an cheist maidir le teanga Rúisis sa partitive

Dí tae nó tae? Conas ba chóir dom labhairt faoi? D'iarr duine éigin puzzled ag an gceist seo casually, ar feadh nóiméad, agus dearmad. Agus is é atá interrogates suim acu le cairde ar líonraí sóisialta nó sa tóir ar an freagra ag smúrthacht ar fud an fairsinge an Idirlíon.

Slí amháin nó slí, tá daoine atá ag iarraidh a fhios ag an fhírinne - in dteanga an lae inniu a cheadaítear an dá leagan den frása teideal? Agus fós a labhairt i gceart?

Tá Cén rogha ceadaithe sa nuatheanga

I úsáid a bhaint as abairtí mar beag (daoine - daoine), an mála (siúcra - siúcra), cupán (tae - tae) i gcás ina bhfuil na focail ag brath ainmfhocail firinscneach den dara díochlaonadh san uimhir uatha agus sa tuiseal ginideach, na daoine Rúise na n-amanna atá caite a roghnú an bhfoirm ar an tuiseal ginideach le deiridh - y (ú), an luach chainníochtúil a dhéanamh ar ainmfhocail luach fíor ar an iomlán.

In éagmais luachanna cainníochtúla a úsáidtear chun foirm an deireadh - agus (í):

• Beidh na ndaoine;
• an sweetness de siúcra;
• an boladh tae.

De réir sin ar bharúlacha na teangeolaithe, foirm sa lá atá inniu an deireadh - ag laghdú, tá an luach ar an iomlán neamhaird, agus an leagan den "cupán tae" ithe go hiomlán agus fiú níos fearr go roghnófaí as (ú) ná an "cupán tae". Go háirithe cruth threisiú le deireadh - agus (í) faoi láthair ainmfhocal an aidiacht:

• cupán tae ;
• pacáiste de cána siúcra.

Mar sin féin, i frásaí Tá cineál bainistíochta (nuair ag brath ó verb noun) ainmfhocail dar críoch an y fíor (ú) leasaithe de ghnáth:

• Doirt an anraith;
• tobac pour;
• nimh a ól.

Dá bhrí sin, an cheist maidir le conas a - deoch tae nó tae - ceadaithe go sonrach. Ach conas an dúbailteacht an ghinideach?

cás Cainníochtúil-ablative

Roinnt teangacha (m.sh., na Fionlainne, na hEastóine) gramadaí cás partitive peculiar nó básanna páirteach, atá ag freastal a chur in iúl ar na codanna ar an iomlán.

Go Rúisis, glacann an partitive freisin. Roinnt teangeolaithe Rúisis feiceálach (A. A. Shahmatovym, V. Vinogradov V. A. Bogoroditskim) atá ainmnithe mar básanna scaradh cainníochtúil. Sé ar a dtugtar freisin ar an dara ginideach, toisc nach bhfuil gach aithníonn neamhspleáchas an cainníochtúla agus an cás scaradh. Feidhmíonn sé ainmfhocail amháin agus go bhfuil siad ainmfhocail teibí fíor. Mar shampla:

• bogadh - bogadh;
• eagla - eagla;
• mil - mil;
• tae - tae.

Dar le go leor, a leithdháileadh cainníochtúla agus ní scaradh i gcás eile ciall a bhaint as mar gheall ar a úsáid na mbealaí i -y (ú) thit go géar. A lán daoine nach bhfuil lá atá inniu ann a fheiceáil sin, nuair a bheidh sé dúirt: ". Ba mhaith liom tae a ól" Siad ní hamháin bhfuil briseadh mo cheann thar an. Deir siad, forbraíonn an teanga. Ach tá an chúis eile faoi léigear ag amhras: tae nó tae a ól?

Mar gach an ceart céanna?

In ainneoin go léir an liobrálachais na teangeolaíocht nua-aimseartha, scríobhann an gcóras as na earráidí gramadaí i bhforbairt na teanga, an dara ceann é féin a chosaint a gcearta. Agus é seo le feiceáil go héasca. Tá amháin ach amháin a thabhairt ar an foirm dhíspeagtha an ainmfhocail, a pléadh thuas, agus amhras faoi leagan a n-úsáid a dhíchur:

• Tabhair roinnt caife;
• a chur Sakharkov;
• cupán tae;
• Doirt coinneac.

Tá Ginideach i -a (í) ach ridiculous. Toisc go surely tá an dara ginideach atá léirithe i phraseologisms:

• gan, an tseachtain;
• piobar;
• go bhfuil spiorad;
• succumb et teasa al.

Mar sin, ach a thabhairt i gcrích. Dí tae nó tae? Ar ndóigh, tae.