A. S. Pushkin, "Ó Pindemonti": anailís ar dhán. Stair chruthú

In 1836, d'oibrigh Alexander ar Kamennoostrovsky timthriall, a foilsíodh ach amháin tar éis a bháis. M. Yu. Lotman creideann gur féidir roinnt véarsaí den tsraith a mheas an pinnacle na cruthaitheachta de Pushkin agus a thiomna fileata. Sa lúb ionadaíocht a laghad 6 píosaí (cruinn a bhaineann leis anaithnid éigin eile). Díobh seo, 4 dánta atá marcáilte ag uimhreacha Rómhánacha. Táimid suim acu sa táirge, "Ó Pindemonti" (a seánra - dán), tá sé ach mar chuid den timthriall. Na trí cinn eile de é - "cumhacht ama", "aithrise italiyanskomu" agus "Aithreacha Desert agus bean chéile gan locht." I ngach na hoibreacha sin, tá go leor siombailí reiligiúnacha agus Críostaí. Mar sin féin, tá siad in easnamh sa véarsa, "Ó Pindemonti".

Stair chruthú

Cuideoidh sé linn solas a chaillfidh ar a bhrí. Cad is féidir a rá mar gheall ar an obair a spéis againn? An dán "Ó Pindemonti" anailís a dhéanaimid inniu, is leis an obair ina dhiaidh sin an t-údar de. A smaoineamh tháinig nuair a bheidh an predyval file sa tír, atá suite in aice St Petersburg, i 1836, an bhliain chéanna a ceapadh é a phlean sa dán críochnaithe. Mar sin féin, ach amháin i 1855 d'eisigh é ar an obair "Ó Pindemonti". Léiríonn anailís ar an dáta ar a Alexander Pushkin thuilleadh ina gcónaí san am (fuair sé bás sa bhliain 1837). Dá bhrí sin, foilsíodh an obair seo i ndiaidh a bháis. Agus ní raibh sé toisc nach raibh sin Pushkin ag iarraidh a phriontáil. Ar a mhalairt, rinne sé a dhícheall chun a chinntiú go raibh obair chaill an chinsireacht "Ó Pindemonti". Tugann anailís a rinne taighdeoirí tar éis a bháis, go Alexander haghaidh athraigh sé fiú an t-ainm a chruthú.

Hoax Aleksandra Sergeevicha Pushkina

An chuid is mó criticeoirí liteartha sa lá atá inniu claonadh chun a chreidiúint go bhfuil an teideal atá spéis sa táirge sin táimid ag - a hoax. Tá sé faic a dhéanamh leis an scéal an véarsa, an smaoineamh "Ó Pindemonti". Léiríodh san anailís go raibh an téacs a dtugtar ar dtús "Ó Alfred Musset", áfach, chinn Pushkin a athrú an t-ainm, mar gheall ar an iarraidh a fheiceáil obair a fhoilseofar. Ní bheadh Cinsireacht ar an t-am a chaill an tagairt don phreas thart ar na scríbhneoirí rómánsúil mór ón Fhrainc. An chúis - an Réabhlóid Iúil, a bhí ar siúl i 1830. Nicholas Ní raibh mé ag iarraidh chun spásanna den tír oscailte scaipeadh eolais mar gheall air. Mar thoradh air sin, chinn Alexander a athrú ar an t-ainm iar, in ionad ainm an scríbhneoir Francach ag baint úsáide as an t-ainm Ippolito Pindemonte, file Iodáilis.

Creideann go leor nach raibh an rogha thaisme. Tá dhá cheann de na húdair fuair an téama na saoirse. Lena chois sin, tá siad ag caint faoi fhear tabhairt aghaidh ar thubaistí réaltacht sóisialta. Mar sin féin, ní raibh Ippolito Pindemonte eolas ag an bpobal na Rúise, mar sin shocraigh Pushkin a úsáid a ainm sa chuid oibre "Ó Pindemonte". Tá an scéal an hoax, áfach, nach bhfuil, mar sin soiléir. Ba chóir a rá go bhfuil an gcineál seo an smaoineamh (saoirse, freasúra) tréith ar feadh iomlán na gluaiseachta liteartha, mar romanticism. Creideann roinnt taighdeoirí go bhfuil na hIodálaigh, agus an Francach aon cosúlachtaí suntasacha le Aleksandrom Sergeevichem. Deir siad go bhfuil an bhfíric go bhfuil an mhífhaisnéis d'aon ghnó den phobal léitheoireachta - tagairt bréagach.

comhdhéanamh táirge

Is féidir le Dán a roinnt ina 2 chuid (cuid iargúlta 3) atá ina choinne chéile. laoch lyrical "Ó Pindemonti" agus i gceann amháin agus an duine eile mar gheall ar an gcóras ar a luachanna saol. An léitheoir Téann ar dtús trí shraith de negations na róil shóisialta agus institiúidí polaitiúla. Táimid ag caint faoi chinsireacht, cogaí, cánacha. Tugann sé seo an dán scáth clasaiceach. Is é an prionsabal go n-úsáideann Pushkin ar a dtugtar "roinn uileghabhálach."

Tá an prionsabal a bheith roinnte uileghabhálach

Tá a bunúsach ar an bhfíric go bhfuil an móitíf nó téama arna roinnt ar líon is mó is féidir de roghanna, a aistrítear i sraith de dearaí den chineál céanna. Tá an prionsabal go bhfuil filíocht saintréith de chuid an stíl chlasaiceach, ach go géiniteach a bhaineann le liricí ársa. Bhí d'fhoghlaim sé i filí na Rúise ré Pushkin, ach choinnigh sé a overtones clasaiceach. Is é an prionsabal na bheith roinnte uileghabhálach úsáid, ní hamháin sa chéad chuid. Gach bhfuil suim acu sa dán tógtha beagnach go hiomlán ar sé againn. As na ceithre sórt "roinn" bhfuil an téacs ar fad. An Chéad Pushkin enumerates cad nach bhfuil sé grumble, ansin - ansin, óna nach bhfuil sé ag iarraidh a ag brath ar. Thairis sin, Alexander deir go bhfuil aon duine ag dul tuairisc, a thabhairt "thabhairt ach chun."

An dara cuid den dán

Luachanna airigh Taispeántar go dearfach sa dara cuid. Lena chois sin, anseo labhraíonn sé ar cheann de na príomhsmaointe an dáin. Pushkin deir nár chóir duine "bata aon coinsiasa, gan aon smaointe, ní muineál chuig an libhré," "do na húdaráis."

Alexander deir go bhfuil sé de cheart saoirse fisiciúil agus spioradálta, ní féidir leis a chur air aon daoine nó náisiún eile gach duine. Tá gach ceart eile gan bhrí in éagmais sin bhréige. Is é an sonas is mó de na laoch lyrical a bheith ina dhuine do admire na saothair ealaíne, "marvel", "áilleacht nádúrtha."

Cumann le antiquity

De réir SA Kibalnik léirmheastóir ar eolas liteartha, ina chuid oibre "Ó Pindemonti" Pushkin úsáidtear go soiléir an creat clasaiceach. An dá ar shubstaint agus ar an leibhéal fhoirm (Alexandrine) gcomhar rugadh le antiquity. Mar sin féin, bheadh sé fós ach ar an leibhéal Scáthaigh más rud é ó rud é nach bhfuil an t-ábhar ar an táirge tarlú comhlachas ársa. Alexander Cosnaíonn an ceart atá ag gach duine a bheith ar an tsaoirse seachtrach agus inmheánach. extols sé an taitneamh a bhaint healaíne, comaoineach leis an dúlra. Gach seo i gcoinne an tóir ar chumhacht, uaillmhian a thabhairt a chuid saol a sheirbhís phoiblí. I n-oibreacha Horace s,, tá an file Rómhánach smaointe den chineál céanna.

Láimhseáil Pushkin cruthaitheacht Horace

A n-oibreacha a bheith suim acu i Pushkin sna blianta de theagasc ag an Lyceum. tá thar aon rud eile na motives liostaithe analogs i Rúisis filíochta 1800-1810 gg. Tá sé, go háirithe, na dánta de Alexander Lyceum, ar nós "Dreamer", "baile", "Teachtaireacht go Yudin". Pushkin sa tréimhse luath a chuid oibre a chruthú íomhánna Epicurean file, coinníollach go leor. Tá Traidisiún filíochta coinníollach de Horace níor glacadh leis iad go leor go tapa. Pushkin sna 1830í iompú go minic go díreach a bhfuil bainte amach an antiquity. Bhog sé ó na carachtair Rómhánach agus Gréigis traidisiúnta chun íomhánna ó haithris ar Horace beo a chuid filíochta féin a rinneadh i stíl na Fraince.

Éabhlóid Pushkin i bhforbairt an oidhreacht cruthaitheach de Horace

Motives, in aice leis an chruthaitheacht an t-údar in iúl ina chuid oibre "Ó Pindemonti" mothúcháin láithreach Alexander. Is é an nádúr an véarsa an-i bhfad ó choinbhinsiún, ionas go bhfuil sé dodhéanta a thabharfadh le tuiscint filleadh ar an traidisiún, tá réitithe le fada suas. Mar sin féin, do chruthú Alexander ar saintréith i bhfad níos mó achomharc go díreach chuig na liricí ársa (cé go mbaineann an chuid is mó maidir le haistrithe) ná an comhshamhlú na téamaí agus íomhánna tríd an priosma na filíochta comhaimseartha 1830í. Éabhlóid Pushkin i bhforbairt oidhreacht chruthaitheach an fhile mór Rómhánach atá díorthaithe ó na siombailí ársa feadh íomhánna beo ar leith ó haithris ar Horace i stíl na Fraince go dtí an chuid is mó an t-údar. Go deimhin, scríobh Alexander, "Tá mé in airde séadchomhartha ..." ach 1.5 mhí tar éis a chruthú ar an dán a leasanna dúinn. Tagraíonn aistriúchán den Óid file Rómhánach "Chun Poimpéas Waru" go 1835. Fiú níos luaithe, i 1833, d'oibrigh Alexander ar aistriúchán ar cheann Odes eile de Horace - "Go Maecenas." Mar sin féin, ní raibh an ceann deireanach de na hoibreacha críochnaithe. rinne Pushkin aistriúchán ar véarsa 8 de 36. Mar sin féin, fiú amháin i féidir an sliocht beag a rianú go dtí cosúlacht ghinearálta den obair seo leis an véarsa "Ó Pindemonti".

An chosúlacht ar an véarsa "Ó Pindemonti" le Óid de Horace "go Maecenas"

De réir an tús na n-oibreacha de Horace (i aistriúchán "Ríthe sliochtaigh Pátrún ...") muid ag caint faoi mianta daonna atá eachtrannach don fhile. An rud céanna a fheiceann muid ar an dán "Ó Pindemonti". Pushkin rá faoi chearta an duine, a nach ndéanann sé iarracht, agus nach bhfuil a luacháil.

D'fhéadfadh a thabhairt faoi deara, agus chomhtharlú suimiúil amháin níos mó. I iarraidh Horáit a bheith ina slua fickle roghnaithe chuaigh: an nós na saothair an feirmeoir, an claonadh a saol ciúin, paisean chun fiaigh agus le cleachtadh na exploits ar an réimse cath, sá do na turais farraige i bhfad i gcéin. Sa chlár deiridh, feicimid an saintréith de chuid obair an údair neas-suíomh a fhealsúnacht saol eile.

Gnéithe Ilchodach na n-oibreacha de Pushkin agus Horáit

Gan amhras, d'fhéadfadh sé a thabhairt faoi deara go bhfuil an comhdhéanamh an dán "Ó Pindemonti" cosúlachtaí leis an Óid comhdhéanamh scríofa Horace. Sa an file Rómhánach an chéad chuid den obair, ar nós Alexander Cruthaíodh, ar bhonn a bheith roinnte uileghabhálach. Tá sé Labhraíonn Horace mar gheall ar an tóir ar dhaoine eile. Ag Alexander Sergeyevich tá sé chomh maith mar gheall ar ceart, ach mar gheall ar sin, ní bhfuil sé mar aidhm aige, agus daoine eile, iad siúd ar a bhfuil aon duine ag sníomh ceann. An t-údar an dáin "Ó Pindemonti" Forbraíonn ach amháin gluaiste na ndaoine sin atá ag gníomhaíocht stáit Horace, cumhacht. An file Rómhánach jumps láithreach go dtí an dearbhú dá mianta féin. Ag Alexander Sergeyevich roimh neamhshuim rúnaicmithe a "cearta os ard". Mar fhocal scoir, an "dearfach" cuid bhfuil suim acu sa táirge is féidir a fháil cosúlachtaí motives ag baint taitnimh as ealaín agus nádúr againn.

Tá an táirge difríocht ó Pushkina ode Horace

Maidir leis an smaoineamh go ginearálta go bhfuil Pushkin beagán difriúil. I gcodarsnacht leis an iliomad mianta daonna chreid Horace go bhfuil an t-aon bhealach inar féidir leis a aimsiú go pearsanta sonas - filíocht. Mar sin féin, Alexander Sergeyevich "sonas" saoirse. Níl sé ag iarraidh "tuarascáil aon duine", "chun freastal agus le do thoil" ach amháin leis féin a thabhairt. gcruthóidh Gach seo go bhfuil an imagery agus comhdhéanamh Odes de Horace "chun Maecenas" Alexander úsáidtear "Ó Pindemonti" in a chuid oibre. Pushkin, áfach, ní dócha a ath-iompaithe le cruthú an fhile Rómhánach. Is dócha, an comhdhéanamh Odes agus íomhánna ó 1833 a chaomhnú i gcuimhne air (agus iad ag obair ar an aistriúchán).

An tagairt do "Hamlet"

Chomh maith le dán Horáit ar "Ó Pindemonti" agus tagraíonn Shakespeare "Hamlet." Tá sé thart ar trí chóip di "cuirtear" in dán Pushkin. Alexander Úsáideann sé á dhéanamh pointe faoi conas mbaineann an chumhacht chun an ghníomhaíocht liteartha. Ach áitiú verbiage i ndáiríre é a ríthe agus daonra uneducated.

"Ó Pindemonti": an smaoineamh

Is Pushkina táirge a chiallaíonn a chur in iúl an grá na saoirse, i bhfreasúra in aghaidh an brú a oibrítear ag na hinstitiúidí poiblí éagsúla. Sa véarsa, "Ó Pindemonti" ionadaíocht iomláine luachanna i saol na Alexander. An "daoine" agus "cumhacht", mar bhonn an oideachais, i gcoinne an bunú móra ealaíne agus an áilleacht an nádúir. Ní dhéanann an file ag iarraidh chun freastal ar an stát agus fógraíonn sé seo ina véarsa "Ó Pindemonti", an bhrí a bhí soiléir do gach duine, lena n-áirítear an rí. Ní Pushkin thuiscint cén fáth ar chóir do dhuine freastal ar an stát. Ar ndóigh, tá an dán ina bhfuil curtha in iúl an smaoineamh seo, agus fiú go hoscailte, nach bhféadfaí a chailleann ach chinsireacht. Fiú nach bhfuil an t-athrú ainm a chabhraigh Pushkin, bhí athrú de rialóir ina fhabhar. In 1855, chuaigh suas ar sé go dtí an ríchathaoir, Alexander II. An dán "Ó Pindemonti", bliain an fhoilsithe a - 1855 ú, cuireadh i láthair é láithreach don phobal.

Gan "Fraincis" bhfreasúra saoirse pholaitiúil agus pearsanta, agus is cinnte nach mar gheall ar "Iodáilis" atá i gceist ar spéis leo an dán againn. is éard atá A ábhar Tá téama na Rúise fada ag rangaithe ar cheann de na háiteanna is fearr i n-oibreacha Alexander Pushkin. Is é seo an téama imeachta lyrical ó réimse na tyranny agus éagóir, is é sin chúisimh agus denial an riocht seo.

"Ó Pindemonti" agus "cumhacht ama"

Má táimid ar deimhin amháin, fiú a thaispeáint an cur síos an smaoineamh níos soiléire tríd. Chomh maith le "Ó Pindemonti", 5 Iúil, 1936 chun críche Pushkin "cumhacht ama". Tá an obair ar cheann de na cinn is tábhachtaí de Alexander Sergeyevich na hiriseoireachta fileata. bhí mheall an t-údar ar aird trí cosúil gcruthaíonn sé ar cheann bhfíric neamhshuntasach. Is é an teampall suite, is dócha sa chuid aristocratic an caipitil na Rúise, d'ordaigh na húdaráis a chur ar dhá gardaí le gunna ag an crucifixion. Bhí sé le bheith déanta mar dhea chun mearbhall a sheachaint. Mar sin féin, chonaic Pushkin seo mar rud an-éagsúil - léiriú siombalach den ciniceas agus hypocrisy cumhachta ríoga, a fál amach ó dhaoine an Tiarna, fiú le linn searmanais creidimh.

Tá an dá dánta, a cruthaíodh ag an am céanna, chéile a chomhlánú. I bhfoirmeacha éagsúla de Alexander exposes gcóras sóisialta agus polaitiúla a bhí ann ag an am. Pushkin Leanann a streachailt ar son saoirse faoi na súile na cinsireachta, i spiorad na n-"iomainn d'aois." Seasann sé mar neamhspleáchas sóisialta agus pearsanta. Pushkin Tuigeann tsaoirse mar smaoineamh uilíoch.

Na hoibreacha error

Maidir leis error, faoi deara go cainte gearr, ar saintréith de chuid na hoibreacha go luath tréithrithe ag struchtúir tríthoiseach, i láthair ag an deireadh. Sin é an fáth na gnéithe a aistriú go spioradálta fuaime den saol, gar do Pushkin, agus an liosta de na naimhde na saoirse, den pháirt eile, diana agus síos go talamh.

Artwork "Ó Pindemonti", a bhfuil a bhaineann i gcónaí téama, nós a lán daoine, go háirithe an nglúin óg. Tar éis an tsaoil, tá daoine óga níos saintréith de chuid an fonn saoirse, an diúltú an údaráis. An dán "Ó Pindemonti" san áireamh i gcuraclam na scoile. Múineann sé an nglúin óg a bhaineann le neamhspleáchas agus luachanna fíor.