"Mowers": achoimre. Ivan Alekseevich Bunin, scéal "lomairí"

1921. Paris. Imirce. I ndiaidh Réabhlóid Dheireadh Fómhair 1917 bhí sé ina ábhar de riachtanas. Agus tá na cúiseanna atá leis an leor. Agus theith ó na uafáis an chórais Bolshevik, agus ó ocras agus fuar, agus trí an chaos an chogaidh, míolta agus galair, ar an tráthnóna agus oíche cuardaigh lámhach ... reáchtáil agus Ivan Bunin Alekseevich. Ar na cúiseanna céanna, ach bhí rud éigin eile, i bhfad níos láidre agus níos doimhne ann freisin - ina deoraíocht féin-fhorchuirtear. iachall sé air a dearmad ar an am atá caite go cúramach, embellish ansin é, ar a mhalairt, ba chosúil dathanna ramhrú agus péinteanna chun taithí acu ró-gan dath agus dull. Is agus ag infheistiú i a shaol sa todhchaí go leor tragóideach. Artwork Bunin "lomairí" - ar cheann de na fianaise shoiléir seo.

cuimhní

Sa úrscéal, Ivana Bunina "An Saol na Arseniev," tá abairt iontach amháin: "Cuimhní - tá sé rud éigin mar sin uafásach agus tromchúiseach ann go bhfuil fiú paidir an tslánaithe uathu ...." Is ea, is iad na cuimhní cinn éagsúla: geal, te, geal mar lá samhraidh grianmhar ... Agus d'fhéadfadh go mbeadh dorcha, trom mar spéir leaden íseal, ag bagairt ní dhoirteadh ach báisteach fuar, agus crush go léir an saol. An deireanach agus a bhfuil maoin ar leith a shaothrú. Fiú má ritheann tú ar shiúl Daleko aghaidh, tá sé overtaken, urghabháil agus pairilis. ruaig siad agus Bunin.

moods éagsúla

carousing Endless, desecration Dé, farraige de fola ar fud agus, níos tábhachtaí, saoirse ó phionós as a gcuid gníomhartha - seo go léir cráite air: "Cén chaoi a tinn domhan a abominations agus misfortunes, an vile, greedy, bastaird amaideach Rúis!" Ina oibre "Laethanta cursed" (1918 -1920) péinteáilte na cuimhní cinn painful ar a dtír sa dath infinitely níos dorcha. Dhealraigh sé go bhfuil na snáitheanna nascadh torn, cosúil leis an leathanaigh de leabhair d'aois, agus rud ar bith agus gan aon duine is féidir bhfeidhm air a fheiceáil ar an láthair geal ar a laghad. Ach is cosúil, léadh an paidir, agus Ivan dhiúltaigh "iriseoireacht", naimhdeach go Deireadh Fómhair, agus fuair sé an neart chun filleadh ar a chroí, a bheith ag obair ar an scríbhneora agus grá don tír. Rus taobh istigh bhuaigh sé. Bunin ar scéal "lomairí", scríofa i bPáras i 1921, cruthúnas soiléir ar seo. Tá sé cinnte a chloisteáil go fóill an anguish agus an pian na caillte, ach tá sé seo ach cúlra, cleverly sciath dathanna bunúsacha - a infatuation óige sublime sa Rúis, mar aon le tuiscint dhomhain ar an duine comhfhiosach agus aibí. Agus anois níos mó ...

scéal

(Bunin, "lomairí") Is é an plota an scéal an-simplí. Tá na cuimhní cinn ar an am atá caite, an lae - déanach san iarnóin ar an lá de Mheitheamh, nuair a an t-údar, tá sé - an scéalaí agus protagonist, le chéile i garrán beithe leis na lomairí - peasants simplí Rúisis. Tháinig siad ar cheann le fada, den chuid is mó Ryazan, ar thuilleamh. Cuimhní cinn de na solas, airy, Clear reminiscent maidin dtús an tsamhraidh san fhoraois. Siad isteach anois agus arís ag an t-údar smaointe ann ar greatness caillte na Rúise, ar na lomairí na daoine Rúise, mar gheall ar an anam Slavacha, conas a chanadh, is féidir - agus ní féidir iad a dearmad, agus níl rud ar bith a chur i gcomparáid ...

"Bainteoirí", Bunin: anailís a táirge

Tosaíonn an scéal leis an abairt: "Bhí muid ag siúl ar an bpríomhbhóthar, agus Lom siad síos foraoise beith óg in aice aige - agus a chanadh." Agus ceart taobh thiar dó mír nua: "Baineann sé le bheith ar feadh i bhfad, bhí sé am infinitely fada, toisc nach raibh an saol go raibh cónaí muid ag an am, ar ais cheana féin go deo ..." hopeless lionn dubh agus brón Éistear le i ngach focal, i ngach anáil, camóg i ngach fuaim. "Baineann sé le bheith ar feadh i bhfad" - a deir an t-údar (Ivan Alekseevich Bunin, "lomairí"), agus anseo neartaíonn, cuireann smearaidh eile de péint liath - "am infinitely fada," agus ceann eile ag an deireadh - "Ní bheidh siad ar ais riamh" chun an léitheoir agam nach dtuigeann amháin, ach imithe chomh maith leis an príomh-charachtar ina chuimhní cinn, agus ba chúis leo endless heartache.

Cé go bhfuil "againn"?

Ag leanúint leis an téama an earra "lomairí" (Bunin) anailís táirge. " Tá an scéal sa scéal a rinneadh sa chéad phearsa, ach is minic an forainm "mé" fheiceann é féin san uimhir iolra aghaidh: "chuaigh muid ...", "bhí cónaí orainn ag an am ..." "Bhí muid ar fad ar fud an réimse ...". Cad é atá ann? Cé Ivan Bunin ( "lomairí") atá i gceist leis an bhfocal "againn"? - Tá muid an t-údar é féin agus a theaghlach agus lena chairde, agus gach duine a d'fhulaing an chinniúint tragóideach thar lear, Cuireadh iachall a thréigean an homeland, chun éalú leis ach amháin bagáiste taobh thiar - Cuimhní agus cumha, mar tá sé "riamh dearmad go uair an chloig déanach-tráthnóna, "na féara lush agus bláthanna, réimse seo aeir, agus" riamh a thuiscint, ní in iúl go maith cad é an ceann is tábhachtaí, a bhfuil a n-áilleacht marvelous. " Agus an níos mó na réimsí endless, an "wilderness lár dúchais Rúis" araon in am agus sa spás, an grá níos láidre, níos doimhne agus níos adh a son. "Tá tú leithscéal, slán a fhágáil, a stór cara! Agus, a stór, OH beannacht, storonushka! Logh-beannacht, a stór, mo mícheart, de réir duit cé acu a tháinig an croí láibe dubh "-! Na focail lomairí amhráin fuaime anois mar tuar drifting.

Cé go bhfuil "siad"?

Cé hiad na "siad" sa táirge (IA Bunin, "lomairí")? Achoimre ar an Is féidir le scéal a shoiléiriú an gceist thábhachtach. Mar sin, mar a luadh thuas, osclaíonn an léitheoir an pictiúr ón am atá thart: a geal, backwoods pictiúrtha de lár an Rúis. Tá gach rud admirable ann. Agus ag fágáil an mbóthar go dtí na spéire, agus "bláthanna fiáine innumerable agus caora," agus réimse hleborobnye ... am an chuma a seasamh go fóill. Go tobann, amidst an Paradise, as Níláit ar bith, tá "iad" - lomairí, maorach, cosúil leis na laochra eipiciúil, carefree, cairdiúil, "ag dúil le haghaidh na hoibre." Mow agus a chanadh. "Siad" - is é sin an Rúis. Lig di i, "luiteoga", "bahilkah", "léinte", ach tá an deonacha agus álainn ar a speisialta, a bhfuil áilleacht rud ar bith inchomparáide. Is fiú a lua go bhfuil an focal "lomairí" úsáid ach amháin faoi dhó, agus "siad" - fiche cúig. Deir sé ach rud amháin: go bhfuil an Rúis, a aisling Bunin, chaill - Tháinig deireadh le maithiúnas Dé.

song

Is é an anam na Rúise, díreach, éadrom i bhfad, úr, láidir, aineolas naive mar gheall ar a gcuid buanna, agus sin an fáth an láidir, cumhachtach, agus uaireanta daring - A amhrán ar "acu". Ní raibh sí guth glaonna, ach amháin "sighs ups sláintiúil, óg, cófra melodious." "Siad" chanadh "againn" éist, teacht le chéile agus a bheith ar cheann. Is ea, tá an comhionannas vótaí fuil fíor idir "linn" agus "iad", scamaill, aer, réimse, foraoise agus gach dalyu ...

Airteagal ar "IA Bunin, "lomairí": achoimre ar an obair "teacht fós chun deiridh. Nuair a chuma ar fad a bheith amhrán hopeless chan "siad" go "áthas dosheachanta." Cén fáth? Tá, toisc go bhfuil sé dodhéanta chun a chreidiúint sa éadóchais. Is mínádúrtha leis an nádúr an-an duine, go léir go raibh cónaí ina chónaí, agus leanann sé chun cónaí timpeall orainn. "Tá tú leithscéal, slán a fhágáil, storonushka daor!" - chanted "siad", "muid" éisteadh, agus nach bhféadfadh aon cheann de dúinn a chreidiúint, go bhfuil i ndáiríre aon bhealach, aon bhealach go dtí a bhaile féin. Inside Bhí gach éigin acu is airde inbheirthe, an t-eolas sin, is cuma cá raibh muid, tá muid ag aon scaradh fíor ón Rus dúchais gan teorainn, beidh muid ag Shine fós ar an ghrian dúchais spéir dúchais gorm fathomless.

Sad "I"

Mar a luadh thuas, tá an scéal a rinneadh den chuid is mó sa chéad phearsa, ach freisin ar an iolra, agus gan ach dhá uair chuala solitary "I". An chéad údar uair, a rith ag lomairí, chonaic a n-dinnéar measartha, nach bhféadfadh resist, tháinig mé níos dlúithe, agus cuireadh fáilte roimh an "comhaltaí maith", "a dúirt mé, le arán agus salann, Dia duit ...". Mar fhreagra, cuireadh siad dó ar a tábla measartha. Ach ag breathnú níos dlúithe, bhí sé uafás a shuíomh nach bhfuil iarann teilgthe "siad" spúnóga tharraing Datura beacáin Amanita. Cad béile aisteach? Ní haon ionadh Bunin áireamh ina scéal, heachtra seo is cosúil gcruthaíonn sé chomh neamhthábhachtach. Tá sé an-siombalach. Éilíonn traidisiún na Rúise de fáilteachais i gcónaí glacadh leis an gcuireadh chun suí síos ag bord amháin, ní dhiúltú agus nach cúthail ar shiúl, ar shlí eile níl aon comhionannas, níl aon aontacht. Dhiúltaigh sé. Mar sin, ní raibh sé ag aon toil na sláine idir "linn" - "orthu", mar gheall ar a dúradh i bhfad agus a shamhlaigh de roimh an réabhlóid. B'fhéidir go bhfuil an fáth a tharla sé ...

Ag teacht chun deiridh agus alt dar teideal "IA Bunin, "lomairí": achoimre ar na hoibreacha ". Eile brónach "mé" fuaime ag an deireadh an scéil: "One níos mó, a deirim, go raibh sé san amhrán seo ..." Agus ansin suimeanna sé suas gach ceann de na thuas agus ina gcónaí. Is féidir, sna luath, am atá caite cheana féin infinitely bhfad i gcéin, neamh-inchúlghairthe, agus bhraith "siad" agus "againn" Tá an chuid is mó go bhfuil ceachtar sonas gan teorainn. Ach tháinig an scéal fairy chun deiridh: samobranye fillte éadaí boird, paidreacha agus geasa dearmad, agus a bhí ag dul chun teorainn maithiúnas Dé ...

stylistics

Bunin scéal "lomairí" prós i scríbhinn rhythmic mar a thugtar air mar gheall ar an cruth ar an táirge - lyric monolog-chuimhne. Tá fuaim lyrical amplified mar gheall ar an fhuaim iambic, a, a seal, malartaigh le bearnaí variant. Rhythm fhaigheann a léiriú i athrá ar an bhfocal "siad", "againn" agus an focal "charm". Last - sé huaire sna hailt ochtú agus an naoú. Tá an feiniméan le feiceáil freisin anaphora, ie edinonachatiya ag tús cúpla abairt: "Tá an áilleacht sé go raibh sna freagraí ..."; .. "Ba é an áilleacht go unwitting ..."; "Ba é an áilleacht go raibh muid ..." agus mar sin de. D. Tugann an teicníc a climax an t-údar mothúcháin.

Ag an leibhéal foclóireachta faoi deara freisin Comhchiallaigh comhthéacsúla (adhmad óga agus slí iontach go dtí an Rúis agus anam), pearsanú (An Rúis - ach d'fhéadfadh a anam chanadh), comhchiallaigh associative (An Rúis - cófra), athinsint (go léir Rúisis - "ar na páistí ar a homeland" is cuma cén stádas sóisialta)

Seo an scéal ar fad, an scéal ar fad (Bunin) "lomairí". Achoimre - tá sé go maith, ach tá sé níos fearr a oscailt an téacs agus admire an siolla iontach Ivana Alekseevicha Bunina.