Mo theanga - mo namhaid: an tábhacht a bhaineann le seanfhocail

Ag rá "Mo theanga - mo namhaid" is eol do gach duine. Anois, déanfaimid iarracht chun tuiscint a fháil ar a rialacha brí agus úsáid. Go minic, tá an ráiteas sin le droch.

luach

Cialluíonn an abairt "Mo theanga - mo namhaid" Is é a úsáidtear de ghnáth i nduine más rud é nach bhféadfadh sé cabhrú in am agus gan smaoineamh, a dúirt sí sa teas rud éigin, beidh brón chomh níos déanaí. Is féidir é a úsáid nuair duine éigin, agus, b'fhéidir, an cainteoir é féin a oscailt go mór ar bun, offended míchóir focal duine ar bith a duillín ceachtar bhfuil gealladh an iomarca.

luachana

Anois, a ligean a fheiceáil conas a litríocht a úsáidtear san abairt "teanga -. Mo namhaid" Is iad Verses leis luadh na nathanna an-iomadúla. Mbaineann siad le údair clasaiceach agus comhaimseartha araon. Mar shampla, nach mbeidh na saothar Grossman "cócaireacht." I é an laoch, Andrey V. deir, "Mo theanga - mo namhaid" tar éis an imeacht an aoi, gearán a dúirt an iomarca roimh dó, agus ar mian leo nach bhfuil a chuid ama a stopadh. Mothaíonn sé an greannú agus an fonn a mhúineadh agus an milleán. Is é an rá chéanna le fáil sa dráma Ostrovsky ar "An cara sean" agus tharla cur síos tionóisc quarrel.

Cialluíonn an abairt "Mo theanga - mo namhaid" le fáil I U Leskova san obair "Gáire agus brón" agus tagraíonn na focail accent nonsense labhartha. Mamin-Siberian úsáid freisin ina n-oibreacha, an rá.

headwaters

Anois, a ligean ar labhairt faoi an tionscnamh na seanfhocal. I am atá caite, a úsáid go gníomhach ar an leagan iomlán de na nathanna. Is mar seo a leanas: "Mo theanga - mo namhaid: deir an intinn chun roimh." Baineann an dara cuid den abairt freisin neamhchoinneálacht i habairtí agus ráitis. Lena chois sin, cur síos air an nós na ag caint iomarca, rud is cúis le díobháil dóibh féin.

Tá an focal ar eolas ag fear ó am ársa. Tá sé coitianta i Juvenal - Rómhánach satirical. Maíonn sé go bhfuil an teanga bás dúr dó. An smaoineamh a luaitear sa rá, agus macallaí go leor nathanna daoine mór. Plútarc, mar shampla, d'áitigh go raibh an chomhrá an fear fhoghlaimíonn ó mortals gnáth, agus ciúnas - na déithe.

Publilius Syrus argóint go bhfuil an míchumas a bheith ciúin bhaineann go díreach leis an míchumas a labhairt. Is teanga go minic ar an namhaid den ghnéas cothrom. Sofaicléas ar an ócáid dúirt go raibh an ornáidí na mban - tá sé tost. Thomas Fuller Comhlánaíonn sé. D'áitigh sé go, cé go bhfuil an tost agus na mná maisiú is fearr, tá sé, ar an drochuair, beagnach riamh a úsáidtear.

Bacon, ina dhiaidh sin, d'áitigh go bhfuil tost léiriú ar eagna. Dar le Smith, Sydney, is é a dhéanann an easpa focail comhrá suimiúil. Publilius Syrus argóint go tost réasúnta níos fearr ná caint amaideach.

I am ársa, tá an teanga ar a dtugtar an chéad adversary. Sa Rúis raibh aithne air, agus ráiteas eile den chineál céanna. Dúirt go raibh an cuardach Trioblóidí teanga agus picks roimh an intinn. Elena Arkhipova in a chuid oibre, "I agus an teanga. Cé atá Cé? "Stát a thagraíonn go minic leis an rá sonraithe agus is cath mhíchothrom leis an méid sin roimhe. W. Gezlitt dtugtar tost ar cheann de na n-ealaíon mór an chomhrá. macallaí an rá chomh maith leis an seanfhocal "Mo theanga -. mo namhaid"